Lijden in stilte

Lijden in stilte

Vandaag verscheen dit artikel online. De korte samenvatting: de reisbranche is samen met de evenementenbranche onevenredig hard geraakt door de corona-crisis, maar lijdt in stilte. In dit artikel ga ik proberen wat meer uitleg te geven over de branche, maar ook op de invloed die de corona-crisis op onze lokale partners heeft. 

Laat ik vooropstellen dat we geen medelijden zoeken. Als reisondernemer zijn we wel wat gewend. Aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, logistieke problemen, vliegtuigen die niet vliegen, bagage die niet aankomt enzovoorts. Daar dealen we mee, altijd met de klant als uitgangspunt. 

Hoe Simi Reizen ontstond

Simi Reizen is een letterlijk "van zolderkamer tot bedrijf" - bedrijf. In de eerste jaren heb ik dagen en dagen, week na week doorgebracht met het opzetten van het bedrijf. Toen we in onze eerste zomer 28 reizigers mee kregen was dat een geweldig gevoel. Inmiddels verzorgen we duizenden vakanties per jaar, met een klein team van 4 mensen op kantoor.

Daar is ontzettend veel bloed, zweet en tranen in gestopt, met tot gevolg dat we een prachtig bedrijf hebben opgebouwd. Zoals elk bedrijf plan je zo flexibel mogelijk, maar heb je al snel een hoop vaste kosten die je nu eenmaal moet maken om je bedrijf te laten draaien. 

Natuurlijk hebben wij ook gehoord "dat je maar een buffer moet hebben" en dat het "nu eenmaal ondernemersrisico is". Dat is ook zo, maar niemand is opgewassen tegen een volledige inkomensstop van 100%. Stel je voor dat je morgen geen inkomen meer hebt, 0. Je hypotheek of huur lopen door, je collegegeld moet betaald worden, je moet eten en drinken en hebt wellicht abonnementen of een auto die geld kost. Natuurlijk kun je dat opvangen met spaargeld. De vraag is alleen: hoe lang kun je overleven als er geen cent binnenkomt? 

Lijden in stilte

Halverwege maart ging niet alleen Nederland dicht, maar de hele wereld. Alle reizen die gepland stonden tussen maart en juni hebben we niet uit kunnen voeren. Als de hele wereld dicht is, kun je geen reizen uitvoeren. Veel reisorganisaties hebben halsoverkop mensen moeten repatriëren en hebben dat zonder mopperen gedaan, op eigen kosten, als onderdeel van het ondernemersrisico. 

Ik durf te stellen dat de georganiseerde reisbranche 1 van de meest professionele sectoren in de dienstverlening is. We zijn gewend met calamiteiten te dealen, alle reizigers zijn tegen faillissement verzekerd via de SGR en de branchevereniging ANVR heeft het belang van de consument heel hoog in het vaandel staan (dit geldt trouwens ook voor VVKR en GGTO).

Als reiziger heb je altijd recht op je geld terug. Wat veel mensen zich niet beseffen, is dat met jouw boeking allerlei processen in gang gezet worden. Er worden vluchten vastgelegd, hotels geboekt, activiteiten gepland en een hoop voorbereidingen getroffen om jouw vakantie goed te laten verlopen. Dat kost geld. Dat geld komt niet altijd en niet altijd volledig terug. Het is niet anders. 

Vandaag, 21 augustus, loopt ons hoogseizoen bijna ten einde. In tegenstelling tot normale jaren waarin we tot eind oktober volop aan de slag zijn, is er nu een groot gat gevallen. 

Reisondernemers zijn geen schreeuwers

Reisondernemers zijn zonder uitzondering bezig met hun passie. Dat geldt voor grote bedrijven als Corendon, maar ook voor vele andere reisorganisaties die vaak prachtige producten en diensten uitvoeren. Wij schreeuwen niet, we zetten gewoon de schouders eronder. 

Maar, inmiddels is het 21 augustus en hebben alle reisondernemingen nauwelijks reizen kunnen uitvoeren. Voor Simi geldt dat we bijvoorbeeld van al onze groepsreizen slechts 30% door hebben kunnen laten gaan. Dat betekent dat we 70(!!)% minder reizigers hebben gehad dan gepland. Daarmee doen we het nog niet eens slecht, want specialisten in verre bestemmingen zijn helemaal de klos, buiten hun schuld om. 

Als we vervolgens in persconferenties horen "dat we maar creatief moeten zijn" of "dat we maar moeten bedenken of we dit wel willen" is dat niet alleen zuur, maar ook ontzettend oneerlijk. De behoefte aan reizen is niet weg, we zijn alleen beperkt in wat we momenteel kunnen. Deze bedrijven zijn allemaal, stuk voor stuk, zorgvuldig opgebouwd door professionals. Als die bedrijven straks verdwijnen is het niet zo dat "er wel even doorgestart wordt". Om goede reizen te organiseren heb je kennis, lokale contacten, betrokkenheid, een systeem en een plan nodig.

Maar jullie krijgen toch steun? 

De overheid heeft in veel opzichten snel gehandeld. De NOW regeling waarbij een gedeelte van de loonkosten vergoed werd en de tegemoetkoming in de vaste lasten zorgen ervoor dat veel ondernemers zich er doorheen slaan. Maar, wat nodig is, is perspectief. De overheid is niet verantwoordelijk voor het corona-virus of de gevolgen ervan, dat is duidelijk. 

Wat wel ontbreekt is het serieus nemen van een zeer goed georganiseerde branche (dit geldt trouwens ook voor de evenementenbranche die extreem professioneel is) en het bieden van duidelijkheid. 

Zowel de evenementenbranche als de reisbranche (en de horeca, hoewel die voor een gedeelte nog enigszins uitzicht heeft) gaan een lange winter tegemoet. Een winter waarin veel nog onzeker is.

Lokale partners de klos

Onze lokale partners op Bali, in Vietnam, in Sri Lanka en op de Malediven zitten nu al een half jaar zonder enige vorm van inkomsten. Dat is misschien nog wel het ergste aan de hele situatie. Wij ondersteunen onze lokale partners nog altijd financieel, omdat het gebrek aan inkomen in die landen nog heel veel ernstiger is dan in ons georganiseerde Nederland.

Mensen vergeten dat reizen de beste manier van het herverdelen van geld is dat er is. Door te reizen maak je niet alleen kennis met andere culturen, je ondersteunt ook lokale ondernemers rechtstreeks met alles wat je ter plekke uitgeeft. Daar kan geen ontwikkelingswerk tegenop. 

Top reizigers

Een speciaal woord van dank gaat wel uit naar al onze fantastische reizigers. We hebben vrijwel zonder uitzondering begripvolle, vriendelijke, nette en ondersteunende reizigers gesproken. Het is hartverwarmend om te zien hoeveel begrip mensen kunnen opbrengen voor de situatie en hoe betrokken mensen zijn bij ons bedrijf. 

Hoe nu verder met Simi?

2020 gaan we snel vergeten. Deze crisis kost ons als bedrijf enkele tonnen van ons zorgvuldig opgebouwde buffer over de laatste jaren. Maar, ons kostenniveau is laag, onze creativiteit groot en ons reisaanbod het hele jaar door is onderscheidend. Wij zijn dus alweer volop bezig om 2021 helemaal in te vullen, er van uitgaande dat corona ooit weer naar de achtergrond verdwijnt en wij ons weer "gewoon" bezig mogen houden met kwijtgeraakte bagage, een vulkaanuitbarsting of een bosbrand. Onze spaarzaamheid de afgelopen jaren is nu ons grote voordeel, waardoor we ons voorlopig nog geen zorgen hoeven te maken. We hopen wel dat het vertrouwen om te reizen snel terug komt en dat je ons in overweging neemt om volgend jaar alsnog die fantastische droomreis of topvakantie te laten verzorgen. 

Ondertussen....

Lijden wij nog even in stilte, worstelen we ons door dagen waarin de normale levendigheid die een reisbedrijf zo interessant maakt weg is, plannen wij 2021 met net zoveel enthousiasme en passie, en hopen we dat er snel goed nieuws komt. 

Robbert van Simi Reizen

terug naar blogs

Meer lezen